Wodór – pragmatyczna ścieżka ku dekarbonizacji i odporności energetycznej
W Grupie ORLEN wodór nie jest postrzegany jako futurystyczna wizja przyszłości, lecz jako racjonalny fundament transformacji energetycznej. Stanowi realne i konsekwentnie rozwijane narzędzie dekarbonizacji, wspierające zarówno transformację przemysłową, jak i budowę odporności energetycznej Polski i regionu. Podejście Grupy pozostaje pragmatyczne: inwestycje są kierowane tam, gdzie technologia generuje korzyści ekonomiczne, środowiskowe i systemowe, a także tam, gdzie widoczny jest trwały popyt i potencjał skalowania rozwiązań.
W Strategii Grupy ORLEN wodór stanowi jeden z kluczowych filarów transformacji energetycznej do 2035 r. Plany obejmują wykorzystanie wodoru niskoemisyjnego i odnawialnego w obszarach działalności takich jak: dekarbonizacja rafinerii, produkcja paliw syntetycznych, obniżaniu emisyjności segmentu nawozowego oraz wdrażaniu rozwiązań w sektorze transportu.
W celu realizacji planów wodorowych prowadzi własne projekty związane z produkcją i dystrybucji wodoru, a także uczestniczy w inicjatywach partnerskich, w tym międzynarodowych. Projekty wodorowe są budowane na podstawie racjonalnej oceny kosztów, dostępnych technologii oraz potencjału rynkowego.
Wśród flagowych projektów, które Grupa ORLEN realizuje w ramach rozwijania technologii wodorowych można wyróżnić projekty produkcji wodoru takie jak Hydrogen Eagle, Green H2 oraz kompleksowe działania związane z rozwojem sieci stacji tankowania wodoru w ramach programu Clean Cities.
ORLEN sukcesywnie rozbudowuje infrastrukturę tankowania wodoru, lokując ją tam, gdzie zapotrzebowanie jest potwierdzone – przede wszystkim na potrzeby transportu publicznego. Wodór w transporcie to nie tylko impuls dla rozwoju mobilności, lecz również element wzmacniający odporność energetyczną miast poprzez wdrażanie odnawialnych rozwiązań.
Pragmatyczne podejście do wodoru nie oznacza jednak rezygnacji z innowacji. ORLEN inwestuje w technologie o największym potencjale obniżenia kosztów produkcji wodoru, jak na przykład norweskie elektrolizery PEM firmy Hystar, oparte na ultracienkich membranach zwiększających sprawność procesu.
Jednocześnie rozwijane są projekty dolin wodorowych, m.in. Bursztynowa Dolina Wodorowa na Pomorzu oraz projekt HySPARK, wspierający transport miejski i lotniskowy, realizowany we współpracy z 15 partnerami.
To inicjatywy integrujące cały łańcuch wartości: od produkcji, przez dystrybucję i magazynowanie, po realne komercyjne zastosowania.
Warto podkreślić, że nowoczesna rafineria nie jest w stanie funkcjonować bez wodoru. Bez niego niemożliwe byłoby spełnienie wymogów jakościowych dla produkowanych paliw. Ponadto jest on niezbędny dla pogłębionego przerobu ropy, umożliwiającego efektywną pracę rafinerii. Wodór jest więc kluczowym elementem procesu dekarbonizacji tej gałęzi przemysłu poprzez przechodzenie ze stosowania wodoru pochodzenia kopalnego na wodór niskoemisyjny. Oprócz tradycyjnych procesów rafineryjnych wodór odgrywa bardzo istotną rolę w procesach hydrorafinacji biopaliw. Wykorzystanie synergii wodoru niskoemisyjnego z tym kierunkiem umożliwia produkowanie paliw odnawialnych z możliwością zarządzania i wykorzystania szerszej palety dostępnego bio-surowca o zróżnicowanej charakterystyce redukcji emisji. W przyszłości powinno to pozytywnie wpłynąć na zwiększenie wykorzystania bio-surowców z lokalnego rynku.
Rynek wodoru dojrzewa. Po okresie gwałtownego entuzjazmu przyszedł czas racjonalizacji - i to jest moment, w którym realne kompetencje i konsekwentnie realizowane projekty, jak te prowadzone przez ORLEN, mają największą wartość.