DEKARBONIZACJA CIEPŁOWNICTWA – paliwa gazowe, hybrydy i integracja sektorów
Podczas panelu skupimy się na technicznych i ekonomicznych scenariuszach transformacji – od roli biogazu i biometanu w istniejących sieciach miejskich, po integrację z rynkiem energii elektrycznej w modelu Power-to-Heat.
Panel DEKARBONIZACJA CIEPŁOWNICTWA – paliwa gazowe, hybrydy i integracja sektorów
25.03.2026, PCC, poziom 0, sala 1
Panel skoncentruje się na realnych, technicznych scenariuszach dekarbonizacji systemów ciepłowniczych w Polsce, z uwzględnieniem roli paliw gazowych, biometanu oraz integracji z rynkiem energii elektrycznej w modelu Power-to-Heat. Celem dyskusji będzie pokazanie, w jaki sposób ciepłownictwo może stać się aktywnym elementem transformacji energetycznej – nie tylko redukując emisje, ale także stabilizując system elektroenergetyczny.
W pierwszej części rozmowy paneliści przeanalizują możliwości i bariery wdrażania biogazu oraz biometanu w istniejących sieciach miejskich. Dyskusja obejmie kwestie dostępności paliwa, jakości gazu, logistyki przyłączeń oraz ekonomiki projektów w warunkach rosnących cen CO₂. Pojawi się pytanie, czy „zazielenienie” infrastruktury gazowej w centrach miast poprzez biometan jest realnym i skalowalnym rozwiązaniem, czy jedynie uzupełnieniem innych technologii.
Kolejny wątek dotyczyć będzie układów hybrydowych łączących kogenerację gazową z kotłami elektrodowymi, dużymi pompami ciepła oraz magazynami ciepła. Omówiona zostanie rola P2H w okresach niskich i ujemnych cen energii elektrycznej, a także znaczenie magazynowania ciepła jako narzędzia arbitrażu cenowego i zwiększenia autokonsumpcji energii z OZE. Integracja sektorów może znacząco poprawić ekonomikę systemów ciepłowniczych oraz ograniczyć ich ślad węglowy.
Istotnym punktem odniesienia będzie transformacja realizowana przez PGNiG Termika – największy system ciepłowniczy w Polsce – który przechodzi ewolucję od węgla w kierunku technologii nisko- i zeroemisyjnych.
Panel zakończy się wskazaniem kluczowych rekomendacji: konieczności dywersyfikacji miksu technologicznego, obniżania parametrów pracy sieci w kierunku systemów niskotemperaturowych oraz wypracowania spójnej strategii dla biometanu. Bez tych elementów ryzyko regulacyjne i kosztowe po 2030 roku może istotnie ograniczyć możliwości transformacyjne sektora.
